سلام به همگی

شانزدهمین جلسه کلاس طنز نویسی دیروز برگزار شد. این جلسه مثل بقیه جلسات، یکی از بهترینها بود. سر کلاس نشسته بودیم که دیدیم در باز شد و استاد اسماعیل امینی از استادان ادبیات کشور وارد کلاس شدند.

کاش بودید و می دیدید. ما که توی ۱۵ جلسه گذشته کلاس رو به این ساکتی و آرومی ندیده بودیم.   همه حسابی گوششون به حرفای آقای امینی و آقای ختایی بود. هرکدوم از بچه ها اثری رو که نوشته بودن، می خوندن و مهمان محترم درباره اثر و نکات مثبت و منفی اون صحبت می کردن.

آقای امینی بین صحبتهای زیاد و جذابی که برامون کردن، چند تا نکته مهم درباره طنزنویسی گفتن که چندتا از اونا رو براتون می نویسم. شماهم بخونید:

۱) درطنز نویسی گاهی اوقات بهتره که تعمداْ ساده لوحانه با مسایل برخورد کنیم. آگاهانه برخورد کردن باعث می شه که مسایل خیلی رو بیان بشه.

۲) طنزنویس همیشه باید یک موضوع رو از تمام جهات ببینه و این نوع دیدن، تضادهای قشنگی رو می سازه.

۳) طنزنویس هیچگاه نباید در اثرش، درباره موضوعی داوری کنه.

۴) همواره باید در یک اثر نکات مثبت و منفی رو با هم آورد و فقط نباید رویکرد منفی داشت.

۵) در طنزنویسی نباید از بالا به افراد نگاه کرد. باید از موضع فرد خاطی هم قضیه رو دید. باید نگاه بی طرفانه داشت.

۶) خواندن   خواندن      خواندن     (هرچقدر که مطالعه کنیم باز هم کمه). یکی از مهمترین منابعی که خواندن اون کمک زیادی برای نوشتن می کنه، بوستان و گلستان سعدیه.        چون هم دایره لغاتش وسیعه  و هم تمثیل زیاد داره.

۷) تقویت نگاه تصویری یکی از مهمترین نکاته. دیدن کاریکاتور کمک زیادی به تغییر زاویه دید و نگاه می کنه.

۸) مهمترین نکته این که هدف طنزپرداز خصلتهای بد و نکوهیده انسانهاست، نه خود افراد!